Çağımızın Mutsuzları
Thomas O. St-Pierre
Geçmişe pişmanlık duymak, bugünü kaçırmak demektir. Thomas O. St-Pierre bizi bugünümüzü tüm kusurlarıyla kucaklamaya davet ediyor...”
—L’actualité
Bizim zamanımızda…
“Bizim zamanımızda gençler… Bizim zamanımızda böyle değildi…” ifadeleriyle başlayan ve çağımızı eleştirenlerin haksız olduğunu düşünüyor ama bir türlü sebebini açıklayamıyor musunuz? Ya da siz de onlardan biri misiniz? Bu kitapla çağımıza, z kuşağına ve popüler kültüre duyulan nefretin sebebini daha iyi anlayacak, karşı savunmada bulunabilecek ya da önyargılarınızdan kurtulacaksınız.
Miley Cyrus
“Yirmi birinci yüzyıldan nefret etmek, Miley Cyrus’tan nefret etmek demek. Evet, Miley Cyrus’tan.”
Hannah Montana ile genç yaşta şöhreti yakalayan, kuşağı tarafından büyük ilgi toplayan Miley Cyrus, büyüdü, genç kız oldu, değişti ve eleştirilerin hedefi oldu. Yazar, popüler kültüre duyulan nefreti örneklendirmek için sıkça eleştirilen isimlerden biri olan Miley Cyrus’u kendi kuşağının simgesi olarak kullanıyor. Kitap “bizim zamanımızda böyle değildi” cümlesinin arkasına gizlenen o hayalden uyanmaya ve gençliği tarihin her döneminde olduğu gibi kendi gerçekliğiyle kabul etmeye davet ediyor.
Gençliğe Duyulan Arzu ve Öfke
Çağımızın Mutsuzları, gençliğe duyulan küçümsemenin, aslında ona duyulan gizli bir özlem ve arzuyla iç içe geçtiğini açıkça söylüyor. Schopenhauer'dan alıntılayarak güzelliğin ve çekiciliğin özünde gençlikle, yani doğurganlık ve canlılıkla bağlantılı olduğunu ortaya koyuyor. Miley Cyrus'a yönelik öfkenin altında yatan şey belki de bu: Onu izlerken hem mahkûm etmek hem de o kaybedilmiş canlılığı özlemek.
Tarihsel Perspektif
St-Pierre, bugünü geçmişle karşılaştırarak çok akıllıca paraleller kuruyor ve okuyucunun yaşadığı döneme biraz mesafeden bakmasını sağlıyor. Eski bir felsefe öğretmeni olan yazar, çağdaş döneme duyulan bu nefreti tarihten ve felsefeden örneklerle açıklıyor.
Altın Çağ Hiç Var Olmadı
Geçmişi özlüyoruz çünkü hafıza merhametlidir: Acıları siler, güzellikleri büyütür. St-Pierre, her neslin kendi gençliğini idealleştirip bugünün gençliğini bu hayali ölçütle yargıladığını gösteriyor. Özlediğimiz o dönem, büyük ihtimalle hiç yaşanmadı.
Sosyal Medyanın Suçu Yok
Instagram'ı, TikTok'u, selfie kültürünü yozlaşmanın simgesi olarak görmek kolay. Ama bu kitap farklı bir şey söylüyor: Kendini gösterme, onay arama, var olduğunu kanıtlama ihtiyacı insanlığın en eski dürtülerinden biri. Teknoloji değişti, insan değişmedi. Büyük düşünürlerin insanlık gözlemlerinin, bugün sosyal medyada yaşananlarla birebir örtüştüğünü gösteriyor.
Çağını Eleştirmeden Önce Bu Kitabı Oku
Bu kitap, z kuşağını, popüler kültürü ve Miley Cyrus’u savunuyor ama yazarın asıl meselesi zamanımızı aklamak değil; nefreti yatıştırmak, önyargıları kırmak. Bu öfke meşru olabilir, ama hangi zeminden yükseliyor? Kişisel hayal kırıklığından mı, gerçek bir gözlemden mi, yoksa idealize edilmiş bir geçmişin gölgesinden mi? Kitap okuyucuyu zorunlu bir soruyla baş başa bırakıyor: Etrafını eleştirirken aslında kendinden mi kaçıyorsun?